Net als collega Albert studeerde Sacha econometrie aan de Erasmus Universiteit, waar zij de master ‘Analytics & Operations Research in Logistics’ afrondde. Met haar wiskunde B-knobbel wordt Sacha dolenthousiast van het opschrijven van een probleem uit de praktijk op een wiskundige manier om hier vervolgens een oplossing voor te vinden. Vooral het toepassen van dit soort vraagstukken binnen de logistieke sector spreekt haar aan, omdat oplossingen hier vaak leiden tot een concreet en tastbaar resultaat.

In haar eerste maanden bij Modality heeft Sacha zich vooral verdiept in onze branche en in het ontwikkelen van webbased dashboards. Waar collega Cas tijdens zijn afstudeeropdracht onderzocht hoe we data en dashboards binnen Modality op een meer uniforme manier konden structureren, werkt Sacha nu aan de praktische vertaling daarvan binnen een webomgeving. Klanten krijgen zo hun logistieke data overzichtelijk en visueel aantrekkelijk gepresenteerd.
Dat ze zich nieuwe technieken snel eigen maakt, werd direct duidelijk: zo rondde ze haar React-cursus af met een 10(!), waarmee haar nerdstatus officieel is bevestigd. Ook volgde ze bij een samenwerkingspartner van Modality, een training waarin optimalisatiealgoritmes werden toegepast op logistieke vraagstukken. Achter de schermen werkt Sacha inmiddels aan dashboards die inzicht geven in onder andere transportvolumes, terminalcapaciteit en trends over langere periodes.

In haar vrije tijd kunnen we Sacha vinden bij een sportschool, bij een koffietentje of bij allebei. Is ze niet een futuristische sport als ‘Rocycle’ of ‘Reformer Pilates’ aan het beoefenen, dan is de kans groot dat we haar in een stadion treffen. Met een zus en schoonzus die (tot voor kort) bij ADO speelden en familie in Engeland volgt ze zowel het nationale als het internationale vrouwenvoetbal op de voet. Ook heeft deze jongedame al het nodige van de wereld gezien en voetafdrukken achtergelaten, onder andere in Australië, Brazilië, Indonesië en Tanzania. Maar ook dichter bij huis zoekt ze graag het strand op en is ze regelmatig te vinden aan de Scheveningse kust.
Met een fijn appartement in Den Haag, uitdagend werk en genoeg interesses buiten kantoor zit Sacha goed op haar plek. Al is het natuurlijk slechts een kwestie van tijd voordat ze ontdekt wat écht de mooiste stad van Nederland is 😉.

Met deze basisstructuur kunnen we snel schakelen richting de volgende stap: het aanvullen van de BI-module met een set kern-KPI’s en grafieken die voor alle klanten van toepassing zijn. Zodra deze set gereed is, kan de uniforme module breed worden ingezet. Dat betekent in de toekomst sneller sturen, beter beslissen en meer waarde halen uit data – zonder technische drempels.

Cas ervaart de onderlinge sfeer met zijn directe collega’s als gezellig en ook onze manier van werken spreekt hem aan. Eerder heeft hij een minor in Data Science en één in Machine Learning & AI gevolgd. Informatica spreekt Cas uiteindelijk het meest aan, omdat hij breed geïnteresseerd is en Informatica naar eigen zeggen een middenweg binnen zijn interesses vormt. En zo komt het dat we Cas letterlijk en figuurlijk ons jongste teamlid mogen noemen. Voor ons reden om ook iets meer over Cas persoonlijk te vertellen.

Zo zien we zijn brede interesse ook terug in zijn privéleven waarin hij een veelvoud aan sporten beoefent. Van padel tot fitness en van korfbal tot hardlopen. Ook qua muziek heeft hij een brede smaak en kunnen we hem niet aan één enkel genre vastpinnen (voor ons jaarlijkse uitje naar ‘De vrienden van Amstel’ komt dat dan weer goed uit). Nu hij klaar is met studeren en fulltime de arbeidsmarkt heeft betreden is het bovendien volle bak sparen geblazen. Cas is namelijk nog nooit buiten Europa geweest en zou graag wat meer van de wereld zien.

Albert heeft het na al die jaren gelukkig nog steeds goed naar zijn zin. Hij ervaart Modality als een stabiele werkgever die door de jaren heen altijd gestaag is blijven groeien. Albert vindt het een groot voordeel dat de onderlinge lijntjes kort zijn en je precies weet wie waar goed in is en wat je aan elkaar hebt. Door de jaren heen zijn de voorzieningen verbeterd en de locaties steeds moderner geworden. Toch kijkt hij stiekem met een beetje weemoed terug op de tijd dat het team nog heel klein en hecht was en iedereen bij elkaar in dezelfde ruimte werkte. Ook vond hij het prachtig dat je op de locatie in de Waalhaven uitzicht had op de schepen en zo iedere dag letterlijk op een goede manier geconfronteerd werd met de praktijk.

Nu blikken we tijdens het interview niet alleen terug, maar ook vooruit. Zo zou Albert graag nog aan optimalisaties werken en hierin zijn wiskundige perspectief toepassen. Hoeveel bewegingen een kraan moet uitvoeren om een container te verplaatsen en in welke volgorde. Doordat Albert al zo lang werkt aan softwareoplossingen voor inland containerterminals en vervoerders, weet hij steeds beter welke behoefte een gebruiker heeft. Het mooist is het natuurlijk wanneer hij een gebruiker op locatie aan de slag ziet in de praktijk, met een product dat hij medeontwikkeld heeft.

Door zijn analytische werk zit Albert naar eigen zeggen ‘veel in zijn hoofd’. Sinds een jaar of tien heeft hij een manier gevonden om uit zijn hoofd te komen; en dat is door op het podium te gaan staan. Albert maakt onderdeel uit van een Rotterdamse toneelgroep en heeft in meerdere voorstellingen meegespeeld. Ook konden we hem bewonderen op het witte doek, toen tijdens de Coronajaren zijn toneelgroep (tijdelijk) op het maken van videoproducties is overgestapt. Hoewel Albert de ervaring van het meespelen in een film interessant vond om mee te maken, ligt zijn hart wel meer bij toneelspelen. Waar je bij het opnemen van filmscenes veel moet wachten en meerdere opnames voor een enkel shot uitvoert, moet je optreden bij toneelspelen in één keer goed zijn. Je bent continu aan het inspelen op je medespeler waarbij ook de nodige improvisatie komt kijken. Albert zou het tof vinden ooit nog een keer de hoofdrol in een toneelstuk te vertolken of een rol met een eigen monoloog te spelen. In de tussentijd vermaakt hij zich prima binnen onze eigen poppenkast ?.

Vanaf dat moment is Ronnie onder andere verantwoordelijk voor het afhandelen van vragen en meldingen gericht aan de supportafdeling, het uitvoeren van installaties, het testen van interfaces, het voorbereiden van offertes et cetera. Met zijn programmeerachtergrond kan Ronnie meekijken in de code en kan hij ook op technisch vlak klanten direct inhoudelijk te woord staan. Ook pakt Ronnie zelf dagelijks nog kleinere programmeerpunten op en geeft hij uitleg aan klanten wanneer er een nieuwe installatie is gedaan. Deze afwisseling in het werk, het contact met klanten en de goede onderlinge sfeer zijn de belangrijkste redenen waarom Ronnie het al meer dan 25 jaar met ons uithoudt. Ook kijkt hij met veel plezier terug op de feestje en uitjes van de afgelopen jaren. Zo noemt hij het jubileumfeest waarbij gevoetbald werd in de Kuip, het feest op de ss Rotterdam of de trip naar Barcelona.

Ronnie is niet alleen dol op feestjes en lekker eten, deze grappenmaker is ook wel in voor een geintje. Zo wisselde hij een gekookt ei van Esmee haar lunch om voor een rauw ei en trakteerde hij Albert en Evert bij binnenkomst op een valstrik van plakband in de deuropening. De meeste ideeën van Ronnie blijven gelukkig precies dat; ideeën. Naar eigen zeggen wil hij de goede sfeer graag behouden en zaken niet op de spits drijven.

En over de spits gesproken, Ronnie brengt zijn vrije tijd graag door langs de zijlijn om zijn zoon aan te moedigen een ook scoort hij zelf graag punten tijdens een potje zaalvoetbal. Naast een zoon heeft hij samen met zijn Costa Ricaanse schone ook een dochter die Chemische Technologie studeert. Hoewel Ronnie ook blij wordt van avontuurlijke en sportieve vakanties, vindt hij het vooral belangrijk dat het goed gaat met zijn gezin en iedereen gezond is. Veel meer heeft hij niet nodig om gelukkig van te worden.

Wanneer we hem vragen naar de hoogtepunten van de afgelopen 15 jaar, dan is Evert vooral trots op de verdere professionalisering die Modality doorgemaakt heeft. Met name de ontwikkeling van de webapplicaties en de verhuizing naar het nieuwe pand. Maar niet alleen op zakelijk gebied heeft Evert de afgelopen jaren hoogtepunten beleefd. De geboorte van zijn twee zoons is toch wel wat hem in positieve zin het meest geraakt heeft. Zijn vrije tijd brengt hij dan ook het liefst met zijn gezin door. Naast family quality time houdt Evert zich ook met zaken bezig die we niet direct achter hem gezocht hadden. Op kantoor houdt Evert zorgvuldig zijn reputatie ‘liever naar sport te kijken dan zich letterlijk in het zweet te werken’ hoog. Toch blijkt deze reputatie verre van accuraat en is hij avontuurlijker dan de meeste mensen van ons gedacht hadden. Evert is namelijk fanatiek winter- en watersporter. Windsurfen en waterskiën zijn in de zomer favoriet. Ook heeft hij voorheen veel motorgereden. Als het maar hard gaat en in de buitenlucht is dan is Evert er blijkbaar wel voor te porren. Al die uren die hij in de zon doorbrengt is wat volgens ons ervoor gezorgd heeft dat zijn blonde haardos inmiddels een ietwat zilveren gloed heeft gekregen. Zelf houdt hij echter stug vol dat het toch vooral zijn dienstverband bij Modality en dan met name de onderlinge samenwerking met Jan is wat voor zijn verandering in uiterlijk heeft gezorgd.

Wat Dominique gemeen heeft met zijn directe collega’s op de webafdeling, is dat hij niet echt warmloopt voor deelname aan sportieve activiteiten. Of zoals hij zelf in nuchtere woorden zegt heeft hij er ‘nooit echt de noodzaak van ingezien’ en is hij ‘altijd weer blij als het voorbij is’. Het kijken naar sport is dan weer een heel ander verhaal. Dominique is een groot fan van de Formule 1 en volgt de races zowel op tv als live op het circuit. Dat laatste heeft hij afgelopen zomer in Oostenrijk nog gedaan. Als kind al ging zijn jongenshart sneller kloppen van auto’s en inmiddels heeft hij dan ook kisten vol met miniatuur- en modelauto’s verzameld. Zijn absolute droomauto is toch wel de Porsche GT3 RS. Om deze droom in vervulling te laten gaan moet Dominique weliswaar nog even doorprogrammeren, maar toch zien we zijn voorliefde voor (race)auto’s ook nu al bij ons op de parkeerplaats terug. Zijn bolide met sportonderstel en stylingkit staat hier iedere dag te shinen. Het zal waarschijnlijk ook niemand verbazen dat Dominique niet alleen onder werktijd achter een pc te vinden is. Wanneer Dominique in zijn vrije tijd niet naar de Formule 1 aan het kijken is probeert hij zijn eigen race skills te verbeteren op een online circuit.

Zijn voorkeur voor auto’s en de Formule 1 is niet iets wat Dominique van huis uit meegekregen heeft. Sterker nog, wanneer Dominique vroeger naar zijn held Schumacher wilde kijken mocht dit niet, omdat niemand anders binnen zijn familie dit interessant vond. Binnenkort kan hij echter zijn hart ophalen, want Dominique staat op het punt naar zijn eigen stek te verhuizen. De afgelopen maanden heeft hij hard gewerkt om zijn appartement in een kleine bachelor mansion om te toveren. Ook tijdens het klussen leert Dominique zichzelf veel nieuwe dingen. Het onderdeel van zijn huis waar hij het meest trots op is, is toch wel de nieuwe keuken die hij eigenhandig gemonteerd heeft. Wat ons misschien nog wel het meest verbaast aan Dominique gezien zijn leeftijd, is zijn muzieksmaak. Dominique is fan van rock- en metal (hij hoopt zijn nieuwe buren ook ?). Zo heeft hij onlangs nog tickets voor het concert van Iron Maiden in het GelreDome gescoord. Anders dan je zou verwachten van iemand die zowel op het werk als thuis wordt omringd door computers, is Dominique van dit genre gecharmeerd omdat dit naar eigen zeggen nog muziek is die echt door muzikanten wordt gemaakt, en niet door pc’s aan elkaar wordt geplakt. Wij kijken in ieder geval uit naar de housewarming die op zijn zachtst gezegd nog wel eens interessant zou kunnen worden.

Dat aandacht geven is iets wat Raymon van nature overigens heel goed afgaat. Deze Rotterdamse krotekoker heeft in zijn tienerjaren ongeveer ieder baantje gehad wat je je maar kunt bedenken. Van verhuizer tot steigerpodiumbouwer tot commando bij de Luchtmobiele Brigade. Dit laatstgenoemde dienstverband duurde echter maar drie maanden want het schijnt dat je in het leger toch wat vaker je mond moet houden. Dat geouwehoer van Raymon leidt soms tot mooie dingen. Als 19-jarige taxichauffeur wist hij zo de dag van iedere passagier op te leuken, ook die met een minder prettige bestemming. Patiënten op de terugweg van hun nierdialyse werden op drie extra rondjes rotonde getrakteerd en stapten nog misselijker maar wel met een glimlach op hun gezicht de taxi uit. Dat Raymon bijna altijd vrolijk is (in ieder geval na 10:00 uur in de ochtend en na een dubbele espresso genuttigd te hebben) wil overigens niet zeggen dat het leven hem altijd even gunstig gezind is. Zo heeft hij in zijn jonge jaren tot twee keer toe een hersenvliesontsteking opgelopen, waarvan één hem bijna fataal is geworden. Gelukkig is hij nog steeds in ons midden en laten we ons graag door zijn positieve mindset en levenslust inspireren!

Nu is het bij een interview met Raymon vrij makkelijk om af te dwalen, maar waar de meesten onder ons toch benieuwd naar zijn is hoe Raymon het werken bij Modality tot nu toe ervaart en wat hem heeft doen besluiten na 23 jaar de spreekwoordelijke gouden kooi te verlaten. Over het eerste zegt Raymon dat het werken bij Modality aansluit bij wat hij verwacht had, maar dat hij tegelijkertijd ook positief verrast is, om te zien wat er achter de schermen allemaal gebeurt. Inmiddels beheert hij de projecten van een tiental klanten. Het vertrouwen dat hij daarmee krijgt en ook de interactie met Jan en Evert ervaart hij als de grootste pluspunten. Over de overstap zegt Raymon de sprong te willen wagen om terminaloptimalisatie nu van de leverancierskant te benaderen. Hij heeft het gevoel daarmee dichter op innovaties te zitten en meer betrokken te zijn bij grote ontwikkelingen binnen de markt. Denk bijvoorbeeld aan de introductie van de Vertrouwensketen en het verschuiven van problematiek van de zeehavens naar het achterland. Door de kleinere omvang van Modality als organisatie heeft Raymon het idee meer impact te kunnen maken. En wat die impact betreft zijn de ambities groot. Zo ziet Raymon zichzelf de nieuwe Evert worden wanneer Jan uiteindelijk besluit het stokje over te dragen. Dus over een jaar of 40, of wanneer we in een weekend de sloten en alarmcode laten veranderen, zien we Raymon misschien wel in de stoel van de directie zitten ?.

Monika zet uiteindelijk de stap om Technische Informatica te gaan studeren aan de Hogeschool Rotterdam. Wanneer tijdens haar studie haar huwelijk vrij onverwacht strandt zet Monika alles op alles om toch haar studie af te ronden en in haar eigen inkomen te voorzien. En niet zonder succes! In 2010 komt ze bij Modality werken en dankzij haar Duitse doorzettingskracht lukt het haar om naast haar werkzaamheden haar studie af te ronden. Binnen Modality werkt Monika aan de kantoorapplicaties van klanten en is ze betrokken bij interne projecten. Ze is niet zozeer gespecialiseerd in één specifieke programmeerskill, maar vooral allround inzetbaar. De afwisselende werkzaamheden geven haar veel voldoening. Trots is ze wanneer ze heeft gewerkt aan de ontwikkeling van een nieuw product of een nieuwe functie en een breed aantal klanten de voordelen hiervan ervaren en dit terugkoppelen. Een voorbeeld hiervan is de ontwikkeling van de Record Monitor waarbij de wijzigingshistorie terug is te zien. En of ze nu programmeert aan een project van vijf minuten of een project van meerdere dagen, alles pakt ze aan met dezelfde systematische, nauwkeurige aanpak.

Waar deze dame in haar jaren als jonge moeder een redelijk rustig bestaan leidde, is ze de laatste jaren veranderd in een heuse avonturierster. Het begint voorzichtig wanneer we op haar 45e getuige mogen zijn van haar eerste vliegreis tijdens een bedrijfsuitje naar Barcelona, maar al snel worden grenzen letterlijk verlegd. Van wandelingen door de Oostenrijkse bergen met haar trouwe viervoeter(s), tot campertrips naar onder andere Duitsland, Engeland en Noorwegen. Op de natuur in Noorwegen wordt ze zo verliefd dat ze besluit om terug te keren en een hike door de Hardangervidda te maken. Ze gaat uiteindelijk meerdere keren terug. De ene keer in gezelschap van zoon en schoondochter, maar ook in haar eentje trekt ze er graag op uit. Tijdens de hike is ze voorzien van proviand voor de volledige reis en drinkt ze gesmolten sneeuw. De fastfoodjunkies onder onze collega’s krijgen spontaan nachtmerries alleen al bij het idee. Voor Monika en haar zoon smaakt dit avontuur echter naar meer en ze besluiten een bushcraft cursus in Nederland te volgen waarbij ze onder andere leren welke planten je kunt eten, hoe je veilig een rivier kunt oversteken, hoe je een vis fuik maakt of hoe je sporen kunt zoeken. Skills die ze nog niet echt in de praktijk heeft kunnen brengen, aangezien op de terugweg van de cursus de eerste lockdown inging en we op kantoor meestal niet ons voedsel hoeven te vangen (hooguit beschermen tegen bepaalde uitgehongerde collega’s). Zelf zegt ze overigens dat haar conditie sinds Noorwegen niet meer is wat het geweest is. Wij hebben daar zo onze twijfels bij wanneer deze fitte vijftiger tijdens de Harbourrun meerdere malen wandelend de hardlopende collega’s inhaalt (is zij nu zo snel, of zijn wij gewoon zo langzaam ?!?). Bovendien zit deze vrouw die haar loopbaan pas op latere leeftijd begon nog vol dromen en ambities. Zo zou ze graag een app ontwikkelen om het dagelijks leven van haar dochter wat gemakkelijker te maken. Wij juichen het opdoen van dit soort ervaringen van harte toe en hopen haar nog lang in ons midden te houden.